Szlifem nazywamy formę, jaką otrzymuje kamień w procesie szlifowania. W przypadku kamieni kolorowych (a do takich zaliczane są opale) najczęstszym jest kaboszonowy.
![]() |
| Rodzaje szlifów |
Kaboszonowym (fr. cabochon - główka od szpilki) nazywamy rodzaj szlifu, który jest obły, nie posiada płaskich ścianek ani ostrych krawędzi. Podstawowy kaboszon charakteryzuje się płaskim spodem oraz wypukłą górną powierzchnię. Innymi odmianami są:
- kaboszon podwójny - o lekko wypukłym spodzie,
- kaboszon soczewkowaty - części górna i dolna kamienia mają jednakową wypukłość,
- kaboszon wypukło wklęsły - dolna część kamienia jest wklęsła.
- kaboszon niski,
- kaboszon średni,
- kaboszon wysoki.
Niektóre opale kryształowe otrzymują szlif fasetkowy (wielościenny). Tworzy go wiele płasko szlifowanych ścianek o ściśle ustalonym położeniu oraz kątach między sąsiadującymi fasetkami (ściankami). Światło wnikając w głąb kamienia tak oszlifowanego odbija się i załamuje na wszystkich ściankach i wychodząc tworzy tęczowe refleksy (podobne zjawisko zachodzi na płaszczyznach krzemionkowych w opalu). Wyróżniamy następujące główne odmiany szlifu fasetkowego:
- szlif brylantowy - najbardziej znana odmiana szlifu fasetkowego. Pełny szlif brylantowy posiada nie mniej niż 58 fasetek, a oglądany z góry ma kształt okrągły. Uchodzi za największe osiągnięcie sztuki szlifierskiej. Stosuje się go wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, najczęściej przy diamentach (które tak oszlifowane nazywamy brylantami),
- szlif schodkowy - oglądany z góry ma zarys kanciasty. Otrzymują go kamienie przezroczyste o "odcieniach pośrednich", gdzie znaczącą rolę odgrywa podkreślenie barwy. Często nadaje się go szmaragdom (stąd nazwa jednej z odmian - szmaragdowy),
- szlif mieszany - jest połączeniem szlifu brylantowego ze schodkowym. Górna część (korona) otrzymuje szlif brylantowy, natomiast dolna (podstawa) - schodkowy. Szlif ten najczęściej nadaje się szafirom i rubinom,
- szlif krzyżowy (inaczej nożycowy) - wszystkie fasetki (poza górną - taflą) mają kształt trójkątów, łączony często ze szlifem schodkowym.
Czasem opalom nadaje się szlif płaski. Oglądany z boku ma kształt prostokąta, a górna jego część jest zupełnie płaska. Stosowany przy tzw. inkrustacji. Jest to technika, według której szlifuje się płaskie płytki opalu na kształt miejsca, gdzie będą montowane (odwrotnie niż normalnie, gdzie do gotowego kamienia dostosowuje się oprawę).
Ze względu na kształt kamienia obserwowanego z góry rozróżniamy szlify: owalny, okrągły, markiza, łezka, kwadratowy oraz prostokątny. Każdy z tych szlifów posiada znormalizowane proporcje wymiarów długość/szerokość określone w tabeli kalibracyjnej. Szlif kamieni o innych proporcjach lub innym kształcie nazywamy formą dowolną.
do góry strony

